சமையலும் ஆணும்

சமீபத்தில் படித்தேன். “மனைவி இட்லி செய்தால், கணவன் சட்னி செய்யக் கூடாதா?” என்று எழுதினாராம் பாரதிதாசன். ஆனால் பாரதிதாசன் வீட்டில் அப்படி இருந்ததில்லை என்று அவர் மனைவி பேட்டியில் போட்டு உடைத்துவிட்டார் என்றும் படித்தேன். ஆண்கள் சமைப்பது என்பது இன்றைய காலக்கட்டத்தில் அவ்வளவு பரவலாக இருப்பதாகத் தெரிவதில்லை. இங்கொன்றும் அங்கொன்றுமாக கொஞ்சநஞ்ச ஆசாமிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் மனைவிகள் செய்த சமையலைப் பார்த்து ஆடி போய் அகப்பையை கையில் எடுத்த கனவான்கள். வலைப்பூ ஒன்று ஆரம்பித்து என்னமோ சமையல் அவர்களுக்கு ஒரு பொழுதுபோக்கு என்ற ரேஞ்சில் ரிசிப்பி எல்லாம் போட்டு பீற்றிக் கொள்வார்கள். காபி டிக்காஷனக்கு வெந்நீர் போடுவது, டீ பை கொண்டு டீ போடுவது, இப்படி அல்லகை வேலைகளைத் தான் பெரும்பாலான ஆண்கள் செய்கிறார்கள். இதே வெளியில் கடைக்குச் சென்று காய்கறி வாங்குவது, மளிகை வாங்குவதெல்லாம் விழுந்து விழுந்து செய்வார்கள். என் நண்பனின் மனைவி அவனிடம் இதைப் பற்றி சதா குறைகூறுவதாகக் கூறினான். எது ஆண்களைத் தடுக்கிறது என்று தெரியவில்லை. என் சிறுவயதில்லெல்லாம் என் அப்பா மாதம் தவறாமல் மூன்று நாள் சமைத்துவிடுவார். எப்போதாவது சமைப்பதாலும் அம்மா சமையலை விட வித்தியாசமாக இருப்பதாலும் ரொம்ப பிடித்துவிடும். இந்த காலத்தில் ஆண்களுக்கு அந்த மாதிரி சந்தர்ப்பம் பெரும்பாலும் கிடைக்காமல் போய்விட்டது.

நிற்க. என் நண்பனுக்கும் அவன் மனைவிக்கும் இது பற்றி பெரிய வாக்குவாதம் வந்ததாக சொன்னான். என் நண்பன் கோபத்தில் “ஏண்டீ, நீங்க தானே இத்தனை நாளா புள்ளைகள வளர்த்தீங்க…..சமையல் எல்லாம் சொல்லிக் கொடுத்து வளக்க வேண்டியது தானே?” என்று கத்திவிட்டேன் என்றான். அது ஓரளவு உண்மையே. எங்கள் வீட்டில் 80களின் இறுதியில் என் ஒன்றுவிட்ட சகோதரி தங்கி கல்லூரி போவாள். அவளை என் அம்மா காணவிட்டேன் என்றுதான் இருப்பார். எச்சலிட்டியா? இலையை தூக்கி ஏறிந்தியா? தட்டை அலம்பினாயா? என்று பெண்டு கழட பயிற்சி அளித்துக் கொண்டே இருப்பார். ஆனால், சம்மர் லீவுக்கு வந்த என் ஒன்றுவிட்ட சகோதர்கள் எல்லாம் தொந்தியும், படக்ஸும் பெருத்து ஊருக்குச் சென்றதுதான் மிச்சம்.

அந்த நண்பன் ஒரு நாள் என்னை செல்பேசியில் அழைத்தான். ஒரே அங்கலாய்ப்பு! அவன் மனைவி நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் அவனை பொரித்து எடுக்கிறாளாம். தனக்கு உண்மையாக நேரம் கிடைப்பதே இல்லை. வாரத்துல ஒரு நாள் சமையேன் என்று சொல்லி பார்த்தாளாம் ஆரம்பத்தில். அதுவும் நடக்காது போனதால், ஒரு வேளையாவது குறைந்தபட்சம் சமைத்துத் தொளையேன் என்று ஆக்ரோஷப்பட்டுகிறாளாம். “என்னால் எங்க ஏரியாவிலுள்ள ஹோட்டல் எல்லாம் நன்றாக வாழ்ந்ததே ஒழிய, எங்கள் வீட்டில் பாத்திரம் சப்தம் கேட்டபாடில்லை.” என்று புலம்பினான்.

சரி, உன்னுடைய வீக்கெண்ட் எப்படி தான் கழிகிறது என்று சொல். அதை வைத்து அறிவுரை கூறலாமா என்று யோசிக்கிறேன் என்றேன்.

நண்பன் சொன்னான்.

வெள்ளியன்று மாலை அலுவலகத்திலிருந்து வரும்பொழுதே, காய்கறி, மளிகை எல்லாம் வாங்கி வந்துவிடுவேன். சனிக்கிழமை காலை 7.30மணிக்கு எழுந்திருப்பேன். நான் காப்பி டிக்காஷனக்கு வெந்நீர் போட்டு, அப்புறம் காபி குடித்துவிடுவேன். மனைவி 8 மணிக்கு எழுந்திருப்பாள். அவள் அவளுக்கும், குழந்தைகளுக்கும் காப்பி போட்டு குடிப்பாள். அதன் பின் மேகி நூடுல்ஸ், இல்லையென்றால் மெ.டி.ஆர் ரவா உப்புமாவிற்கு நீரை அடுப்பில் வைத்துவிட்டு பாத்ரூம் சென்றுவிடுவாள். நான் தண்ணீர் கொதி வந்தவுடன் நூடுல்ஸை போட்டு கிளறி விடுவேன். பின் நூடுல்ஸ் மிக்ஸை போட்டு அடுப்பை சிம்மில் வைத்து விடுவேன். அவள் வந்து நூடுல்ஸை இறக்கி எல்லோருக்கும் கொடுப்பாள். பின் தொலைக்காட்சி கொஞ்ச நேரம் பார்ப்போம். அப்புறம் மதிய சமையலுக்கு பீன்ஸ், இல்லை காரட் நறுக்கிக் கொடுக்க சொல்வாள். பீன்ஸ் நறுக்குவதைப் போல் கொடுமையான விஷயம் இந்த உலகில் இல்லை. முன்னாலும், பின்னாலும் கிள்ளி எறிந்துவிட்டு, பக்கங்களில் உள்ள நாறை பிய்த்து எடுத்துவிட்டு, பொடிபொடியாக நறுக்க வேண்டும். எப்படியும் நாலு பேர் சாப்பிட தேவையான பீன்ஸை நறுக்க முக்கால் மணி நேரம் ஆகிவிடும். இது தவிர, சாம்பாருக்கு போட ஏதாவது காய்கறி கொஞ்சம் நறுக்க சொல்லுவாள். அதன்பின் நான் குளித்துவிட்டு வருவேன். அதுவரை சுமார் இரண்டு மணி நேரம் அவள் டிவி பார்த்துக் கொண்டே இருப்பாள். அவள் அரிசியை களைந்து குக்கரில் வைத்து விடுவாள். “குக்கர் 5 சப்தம் வந்தவொடனே அணச்சுடு, அப்புறம் இந்த பீன்ஸ் பொரியலில் தண்ணி வத்திடுச்சுன்னா கொஞ்சம் ஊத்தி அப்பப்போ கிளறி விடு. சாம்பார் மறுக ஆரம்பச்ச ஒடனே இன்னும் கொஞ்சம் தண்ணி ஊத்தி காயெல்லாம் போட்டுடு” என்று சொல்லிவிட்டு செல்வாள். எப்படியும் முக்கால் மணிநேரம் ஆகும் குளித்துமுடிக்க. அப்புறம் அவள் வந்து சாம்பாருக்கும், பொரியலுக்கும் பொரித்துக் கொட்டுவாள். மதியம் ஒரு மணிக்கு சாப்பிடுவோம். அதன்பின் எல்லா பாத்திரத்தையும் டிஷ்வாஷரில் போட்டுவிடுவேன். டிஷ்வாஷரில் போடாத பாத்திரங்களை நானே தேய்த்துவிடுவேன். “சமைக்கத்தான் மாட்டேங்கற, பாத்திரத்தையாவது தேய்த்து கொடேன்” என்று அதட்டுவாள். அதே போல், இரவு ஏதவாது உப்புமா, கிச்சடி, தோசை, இட்லி, இல்லை வத்தக்குழம்பு என்று இருக்கும். அதற்கும் சங்கதி இதே மாதிரிதான். அவள் சமையலையும் கவனித்துக் கொண்டு யோகா செய்வாள். இப்படியே வீக்கென்ட் ஓடிவிடும்.

“நீ சொல்றதைக் கேட்டா தலைய சுத்துதுபா….உனக்கு என்னால் அட்வைஸ் சொல்ல முடியாது” என்றேன்.

“டேய், விளையாடாத…..நான் சொன்ன மாரி உங்க வீட்டுல வீக்கென்ட் எப்படி போகுதுன்னு சொல்லு…நான் புடிச்சிருந்தா ஃபாலோ பண்ணிக்கிறேன்” என்றான்.

“மச்சி, எனக்கு இன்னொரு கால் வருது. அப்புறம் பேசறேன்” என்று அவன் அழைப்பைத் துண்டித்து விட்டேன்.

எங்க வீட்டு ரிமோட்

எங்க வீட்டு ரிமோட் – தி.சு.பா.

http://tamilkushi.com/ta/தமிழ்வேலி-மின்-இதழ்/790-எங்கள்-வீட்டு-ரிமோட்-தி-சு-பா

டிவி ரிமோட்டினால் நாங்கள் படும் பாடு, எங்களால் டிவி ரிமோட் படும் பாடு சொல்லி மாளாது. உங்கள் வீட்டில் ரிமோட் எங்கெல்லாம் இருக்கும்? டிவி ஸ்டான்டில் இருக்கும், இல்லை சோபாவிலோ, ஹாலில் ஒரு மூலையிலோ இருக்கும், கரெக்டா? ஆனால் எங்கள் வீட்டில் ரிமோட் கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட இடத்தில் எல்லாம் இருக்கும். டிவி ஸ்டான்டுக்குள் இருக்கும் நியூஸ்பேப்பருக்குள் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும், வாஷிங் மெஷினில் தோய்த்த துணிமணிகளுடன் இருக்கும், பரணில் இருக்கும், சமையலறையில் அஞ்சரைப்பெட்டிக்கருகில் இருக்கும், ஏன் ஒருமுறை பாத்ரூம் கிளாஸெட்டில் ஃபிளஷ் ஆகிக் கொண்டிருந்தது. இங்கே எல்லாம் எப்படிச் சென்றது என்றால் என் 5வயது பெண் பாதி உபயம், மனைவி மெகா சீரியல் பார்த்துக்கொண்டே பொரித்துக் கொட்டுவாள், நானும் என் பங்குக்கு அங்கே இங்கே என்று மொபைல் போனில் பேசிக்கொண்டே வைத்துவிடுவேன். ஒரு முறை பக்கத்துவீட்டில் இருந்ததாக அந்த வீட்டு குழந்தை என் பெண்ணிடம் கொடுத்தனுப்பினாள். ரிமோட் இப்படி கண்ட இடத்திற்கு செல்வதற்குக் காரணம் எவர் ஒருவர் ரிமோட்டைக் கையில் எடுத்தாலும் அதை கீழே வைக்க மனமில்லாமல் போகிற இடத்திற்கெல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு போவது தான் காரணம். கீழே வைத்தால் போச்சு, அடுத்தவர் எடுத்து அவர்களுக்குப் பிடித்த நிகழ்ச்சியை மாற்றிவிடுவார்கள். அதன்பின் நீங்கள் உங்கள் நிகழ்ச்சிக்கு திரும்பி வரவே முடியாது.

எங்களிடம் இருப்பது ஸ்மார்ட் டிவி. அதனால் ரிமோட் இல்லையென்றால் டிவி ஒரு கொலு பொம்மைக்குச் சமானம். கண்டம் விட்டு கண்டம் கூட தொலைந்து இருக்கிறது ஒரு முறை. என் குறும்புக்காரக் குட்டி இந்தியா திரும்பி செல்லும் அப்பாவினுடைய லக்கேஜில் வைத்துவிட, அது லுஃப்தான்ஸாவில் சொகுசாக மெட்ராஸ் சென்றுவிட்டது. அப்புறம் என் அப்பா ஸ்கைப்பில் ஆன்லைனில் வந்து அதைக் காண்பித்தார். ஆர்வக்கோளாறில் ஸ்கைப் வழியாக டிவியை ஆன் செய்ய முடியுமா சேனலை மாற்ற முடியுமா என்று கூட பார்த்திருக்கிறோம். இதைப் பார்த்தால் உங்களுக்கு அசிங்கமாக தோன்றும். ஆனால் நிஜம். ரிமோட் வாங்கியே என் சொத்தில் பாதி கரைந்து இருக்கிறது. இதில் கொடுமை என்னவென்றால் புது ரிமோட் வாங்கிய மறுநாளே அல்லது அடுத்த வாரமே தொலைந்துபோன ரிமோட் கிடைத்துவிடும். தண்ணீர் பக்கெட்டில் ஓர் இரும்பு கரண்டி, கிடுக்கியை தண்ணீருக்குள் நன்கு மூழ்கி போட்டு வைத்தால் காணாமல் போன பொருள் கிடைத்துவிடும் என தஞ்சாவூர் பக்கக் கிராமங்களில் ஓர் ஐதீகம் என்று என் அம்மா சொன்னார். அதையும் முயற்சித்திருக்கிறோம். ஒரு சில முறை அப்படி செய்த உடனே கிடைத்துவிடும். சிலசமயம் அந்த கிடுக்கி துருபிடிக்கும் வரை கிடைக்காது. ரிமோட்டினால் இப்படி எக்ஸ்ட்ரா தண்ட செலவுகள் வேறு. ஆமாம், கிடைக்கும்வரை பக்கெட் பக்கமே போக மாட்டோமே! அப்புறம் அந்த பழைய ரிமோட் கிடைத்தவுடன் அதை என் பெண்ணுக்கு விளையாடக் கொடுத்துவிடுவேன். சிலபல வருடங்கள் கழித்துத்தான் எங்களுக்கு உறைத்தது, ரிமோட் ஏன் தொலைகிறதென்று. சும்மா இல்லாமல் திரும்ப கிடைத்த ரிமோட்டை பெண்ணிடம் விளையாடக் கொடுத்தால், அவன் என்ன செய்வாள் பாவம். கொஞ்ச நாளில் அதைத் தொலைத்து விட்டு, புது ரிமோட் தான் பழைய ரிமோட் என்று அதையும் விளையாட எடுத்துக் கொள்வாள். முடிவு, இரண்டு ரிமோட்டும் தொலைந்துவிடும். மூன்று வருடம் ஒரே வீட்டில் வசித்தோம். அந்த வீட்டைக் காலி செய்தபொழுது தான் தொலைந்த ரிமோட் எல்லாம் ஒவ்வொன்றாகக் கிடைத்தது. சொன்னால் நம்ப மாட்டீர்கள், மொத்தம் பதினொன்று.

ஒருமுறை என் நண்பனிடம் எங்கள் வீட்டு ரிமோட் கதையைச் சொல்லி புலம்பிக் கொண்டிருந்தேன். அவன் சரியான குசும்புக்காரன். ரிமோட்டை வைத்து ஒரு வீட்டில் புருஷன் டாமினேட் செய்கிறானா அல்ல பொண்டாட்டி டாமினேட் செய்கிறாளா என்பதைக் கண்டுபிடிப்பது மிக சுலபம் என்று கொளுத்திப் போட்டான். நம்ம வீட்டில் இருக்கும் கஷ்டம் அடுத்தவீட்டில் இருந்தால் நமது கஷ்டம் முக்கால்வாசி சரி ஆகிவிடுமே? அதானால் எப்படி என்று அவனைக் கேட்டேன். பிரைம் டைம்ல ஒரு வீட்டுக்கு செல். அந்த டைமில் யார் கையில் ரிமோட் இருக்கிறதோ அவர் தான் டாமினேட் செய்பவர் என்றான். ஹை இது நல்லக் கதையாக இருக்கே? தனக்கு தெரிந்த நான்கைந்து நண்பர்கள் வீட்டுக்குச் சென்று இதை அனலைஸ் செய்தேன், என் அனாலஸிஸ் பக்கா என்றான். என் வீட்டில் சங்கதி எப்படி என்று எவ்வளவு யோசித்துப் பார்த்தும் எனக்கு ஞாபகத்திற்கு வரவில்லை. சில நாட்கள் விட்டுப் பிடித்தேன். என்ன யோசிக்கிறீங்க? அதே தான். ப்ரைம் டைமில் ரிமோட் என் கையில் இருப்பதேயில்லை.

என்ன பல்லிளிக்க வேண்டி கிடக்கு. உங்க வீட்டுல எப்படி சேதி?